Tuesday, October 17, 2017

அறியாமை இருள் அகன்று பகுத்தறிவு ஒளி பரவ வாழ்த்துகள்! – இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்

அறியாமை இருள் அகன்று பகுத்தறிவு ஒளி பரவ வாழ்த்துகள்!

  மரபார்ந்த விழாக்களுக்கும் அறிவுக்குப் பொருந்தாதக் கதைகளைப் பரப்புவது ஆரியத்தின் வேலை. அறிவுக்கு வேலை கொடுக்காமல் அவற்றை நம்புவது தமிழர்களின் மூடநம்பிக்கை.  பிற இனத்தார், இயற்கைக் கோள்களுக்கும் மூடநம்பிக்கைகக் கதைகளை உருவாக்கிய காலத்தில், அறிவியல் கண்ணோட்டத்தில் உண்மையைக் கண்டறிந்த தமிழர்கள் அறியாமைக்கு அடிமையானது இரங்கத்தக்கதே! ஆனால், இன்றும் அறியாமை இருளில் மூழ்கிக்கிடப்பது அத்தகையோர் இருந்தென்ன, இறந்தனெ்ன என எண்ணத் தோன்றுகிறது.
  தமிழ்நாட்டில் கார்த்திகை  ஒளிவிழாவாகக் கொண்டாடப்பட்ட நாள்,  வடக்கிலிருந்து தீபவரிசை விழாவாக,  தீபாவளியாக மாறி இங்கே புகுந்தது.  விழாவில் விருப்பம் கொண்ட நம்மவர்கள் அதனையும் பிடித்துக் கொண்டனர். ஆனால், மூடநம்பிக்கையில் ஊறித் திளைப்பதுதான் வேதனையாக உள்ளது.
  மகாவீரர்  வருத்தமானன் விடுநிலை(நிர்வாணம்) அடைந்த நாளே தீபாவளி நாள் எனச் சமணர்கள் கொண்டாடுகின்றனர்.  இது மெய்யோ பொய்யோ, ஆனால் இதனால் எத் தீமையும் இல்லை.
  கி.பி. 12 ஆம் நூற்றாண்டில்தான் தீபாவளி கொண்டாடும் பழக்கம்வந்ததாக வரலாற்றுக் குறிப்புகள் கூறுகின்றன.   ஆனால் முன்னதான சமண நூலில்  விளக்கு வரிசை ஏற்றுவது பற்றிய குறிப்புகள் உள்ளன என்கின்றனர் ஆராய்ச்சியாளர்கள். கி.பி.1250 இல் எழுதப்பட்ட (இ)லீலாவதி என்னும் மராத்தி நூலில்  எண்ணெய் தேய்த்துக் குளிப்பது இடம் பெற்றுள்ளது.
  சீக்கியர்கள், 1577-இல் பொற்கோயில் கட்டுமானப் பணிகள்  தொடங்கிய நாளைத் தீபாவளி என்கின்றனர்.  அதற்கு முன்பே இவ்விழா இருந்துள்ளதால்,   இச்சமய நம்பிக்கையால் எத்தீங்கும் இல்லை.
 ஆரியக் கதைகள் பலவாறாக உள்ளன. இராமன் 14 ஆண்டு வனவாசம் முடிந்த பின்னர், அயோத்தி திரும்பிய நாளில் மக்கள்  விளக்குகள் ஏற்றி வரவேற்றுள்ளனர். இந்நாள்  தீபாவளி என்பது  ஒரு கதை. இதனால்கூடத் தீமையில்லை.
 கிருட்டிணன்  தன் மனைவியருள் ஒருத்தியான நிலமகளுக்குப் பிறந்த அசுரனை ‘வராக’(பன்றி)ப்பிறப்பு  எடுத்து நிலமகள் மூலம் அழித்த நாள்தான் தீபாவளி என்பதுதான் அறிவுக்குப் பொருந்தாக் கதை.
 நிலத்திற்கும் கிருட்டிணனுக்கும் பிறந்ததாகக் கூறுவது எவ்வளவு பெரிய மூடத்தனம்! கிருட்டிணன் நாரதருடன் உறவு கொண்டு 60 குழந்தைகள் பிறக்கும் பொழுது, நிலமகளுடன் உறவு கொண்டு ஓர் அசுரன் பிறப்பதில் என்ன வியப்பு என்கிறீர்களா?
  நரகாசுரன்பற்றிய  கதை ஆரியர்களின் அறிவின்மையை நன்கு வெளிப்படுத்துகிறது.
 சமயத்திற்கேற்ப -மதங்களுக்கேற்ற- கதைகள் இருக்கும் பொழுது சிவனிய நெறியினரும் ஒரு கதை சொல்லாமல் இருப்பார்களா? சிவன் மாதொரு பாகனாக – அருத்தநாரீசுவரராக உருவெடுத்த நாள்தான் தீபாவளியாம்.
  உடல் சூட்டைத்தணிக்கும்   போன்ற நல்ல காரணங்களைக் கூறாமல் எண்ணெய் தேய்த்துக் குளிப்பதற்குச் சொல்லப்படும் கதையும் மிகவும் மட்டமானது. பாற்கடலில் அமுதம் கடைந்தபோது தோன்றியவள் இலக்குமியாம். அவள் கடலில்  ஆமையாக மறைந்து இருந்த திருமாலை மணம் முடிக்க எண்ணினாராம். ஆனால், அசுரர்கள் இலக்குமியை மணம் முடிக்க விரும்பி அவளைத் துரத்தினராம். அவள் உடனே எள் தோட்டத்தில் மறைந்தாளாம். அப்படி ஓடியதால் எள் செடிகளில் இருந்து வெளிப்பட்ட எண்ணெயுடன் அவள் கலந்து விட்டாளாம். (இதனால் அசுரர்களால் அவளைக் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லையாம்.) நாம் எணெ்ணெய் தேய்த்துக் குளித்தால் இலக்குமி நம்முடன் ஐக்கியமாகிவிடுவாளாம். இப்படி அடுக்கடுக்காக இழிவுகளைச்சுமக்கும் கதைகளைத்தான் பரப்பி வருகின்றனர்.
  மீண்டும் இந்த அவலங்களை நாம்   அரங்கேற்ற வேண்டா என்பதால் செய்திக்கு வருவோம்.
 தீபாவளியைக் கொண்டாடுபவர்கள் மூட நம்பிக்கைக் கதைகள் அடிப்படையிலா கொண்டாடுகிறார்கள் எனச் சிலர் கேட்கின்றனர்.  இவற்றை எழுதுபவர்கள், வெளியிடுபவர்கள், பரப்புபவர்கள், நம்பிக்கையில்லாமலா செய்கின்றனர்?  மக்கள் இக்கதைகளை நம்பவில்லை என்றால் இவற்றை அச்சில் இருந்தும்  இணையத்தளங்களில் இருந்தும் நீக்கலாமே! இக்கதைகளைப் பரப்புவோருக்குச் சாவுத்தண்டனை கொடுக்கலாமே! இக்கதைகள் மூலம் ஏதோ ஒருவகையில்  மக்களை அடிமைத்தனத்தில் மூழ்க  வைத்திருக்கும் கும்பல் ஒழிவதற்கு இதுதான் வழி.
 “தீபாவளியைக் கொண்டாட வேண்டா எனக் கூறுவதைவிட,  அதுதொடர்பான  மூடநம்பிக்கை கதைகளைப் பரப்புவதைத் தடை செய்ய வேண்டும்.  எளிமையாகவும் சிக்கனமாகவும் கொண்டாடுமாறு மக்களுக்கு அளிவுறுத்த வேண்டும்.” என்பார் பேரா.முனைவர் சி.இலக்குவனார். இறை நம்பிக்கையும் இறை மறுப்பு நம்பிக்கையும் அவரவரைப் பொறுத்தது. ஆனால், அவை  பகுத்தறிவிற்கு முரணாக இருக்கக் கூடாது.  இந்நாளில் ஏற்றப்படும் ஒளி அறியாமை இருளைப் போக்கும் பகுத்தறிவு ஒளியின் குறியீடாக இருக்க வேண்டும்.
  மூட நம்பிக்கை எவ்வடிவில் வந்தாலும் அதை விரட்டியடிக்கும் அறிவுடைமையுடன் வாழ வேண்டும்.
   எப்பொருள் யார்யார்வாய்க் கேட்பினும் அப்பொருள்
   மெய்ப்பொருள் காண்ப தறிவு. (திருவள்ளுவர், திருக்குறள் 423)
 அறியாமை இருளைப்போக்கிப் பகுத்தறிவு ஒளி பரவ வாழ்த்துகள்!
அன்புடன்
இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்
இதழுரை அகரமுதல 208,  புரட்டாசி 29 –ஐப்பசி 04,   2048 /  அட்டோபர் 15 – 21,  2017

Monday, October 9, 2017

சசிகலாவிற்கு இழைக்கப்படும் நயக்கேடுகள் /அநீதிகள் – இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்

     08 அக்தோபர் 2017      கருத்திற்காக..


சசிகலாவிற்கு இழைக்கப்படும் நயக்கேடுகள் /அநீதிகள்

 அஇஅதிமுகவின் பொதுச்செயலர் சசிகலா குற்றமற்றவரா அல்லது குற்றவாளியா என்பதுபற்றி இங்கே  ஆராயவில்லை. அவர் குற்றவாளியாக இருந்தால் பிற குற்றவாளிகளுக்கு வழங்கப்பெறும் உரிமைகளும் வாய்ப்பு நலன்களும் அவருக்கும் வழங்கப்பெற வேண்டும். அவர் குற்றமற்றவராக இருந்தால் பிற குற்றமற்றவர்களுக்கு வழங்கப்பெறும்   நயன்மைநிலை / நீதி  நிலைவாய்ப்பு அவருக்கும் வழங்கப்பெற வேண்டும் என்பதே நம் கருத்து.
  ஒருவர் செல்வாக்கு உள்ளவராக இருந்தாலும் அவர் அரசின்  ஆதரவாளர் என்றால் ஒரு வகையாகவும் இல்லை எனில் மற்றொரு வகையாகவும் சட்டம் கையாளப்படுவது நம் நாட்டு வழக்கமாகி விட்டது. அரசின் ஆதரவற்ற செல்வாக்கினரே படாதபாடு பட்டால் செல்வாக்கற்றவர் எந்நிலைக்கு ஆளாவார் என்பது நன்கு புரியும்.
 செயலலிதா மறைந்ததும் எதிர்பார்த்தபடி அதிமுக உடையாததால், அதனைக் கட்டுப்படுத்திய சசிகலாவை  ஓரங்கட்ட வைத்து அக்கட்சியைச் சிதைக்கும் முயற்சிகளை அதிகார எந்திரத்தை இயக்கும் பாசக மேற்கொண்டு வருவது அனைவருக்கும் தெரிந்ததுதான். அவருடன் நெருக்கத்தில் இருந்தவர்களையும் படிப்படியாக எதிராகப்பேச வைத்ததிலும் செயல்பட வைத்ததிலும் பாசக வெற்றி கண்டு வருகிறது. ஆனால், இவ்வெற்றி நிலைக்காது என்பதுதான் அதற்குப் புரியவில்லை.
  சசிகலாவிற்கு எதிரான பரப்புரைகள் மூலம் அவர் பிம்பத்தை உடைக்கும் முயற்சியில்  ஈடுபடும் உடைப்புக்கட்சி, அவருக்கு வழங்கியுள்ள  காப்பு விடுப்பிலும் (பரோலிலும்) தன் கைவரிசையைக் காட்டத் தவறவில்லை.
  சசிகலாவிற்கு விதிமுறை மீறிக் காப்பு விடுப்பு வழங்கப்பட்டுள்ளதுபோல் பேசியும் எழுதியும், எதையும் அறிந்து கொள்ள ஆர்வமற்றவர்கள் தத்தம் அறியாமைகளை வெளிப்படுத்தி வருகின்றனர்.
   காப்பு விடுப்பு 10 நாள் வழங்கலாம் என்பதால்தான் சிறை அதிகாரிகள் 10 நாள் விடுப்பிற்கு விண்ணப்பிக்கச் சொல்லியிருந்தனர். ஆனால், 5 நாள்தான் வழங்கியுள்ளனர். இவருக்கு வழங்கியுள்ளது அவரச விடுப்பு. அவசர விடுப்பு 15 நாள் வழங்கப் பெறலாம். ஆனால் அவ்வாறு வழங்காமல் விதிமுறை மீறல்போல் சித்திரித்துவிட்டுக் குறைவான நாள் வழங்கி அதிலும் முறைகேடு உள்ளதுபோல் தோற்றத்தைக் காட்ட முற்படுவது இன்னும் பாசகவிற்குச்  சசிகலா மீதான அச்சம் போகவில்லை என்பதையே காட்டுகிறது.
  இவ்வாறு, காப்பு விடுப்பினை முறைகேடாக வழங்கியதுபோல்  சித்திரிப்பதும் சிறைவாசிக்கு இழைக்கப்படும் அறக்கேடுதான்
 சசிகலா  சிறை வைக்கப்பட்டுள்ள பார்ப்பன அக்கிரகாரத்தில் உள்ள பெங்களூரு மையச்சிறையில் விடுப்பில் அனுப்பப்பட்டோர் விவரம் வருமாறு(கருநாடகச் சிறைத்துறையின் இணையத்தளம்):
ஆண்டு இயல்பு விடுப்பு அவசர விடுப்பு
2007 187 464
2008 221 509
2009 332 778
2010 249 505
2011 401 535
2012 387 397
 பொதுவாக இயல்பு விடுப்பை விட அவசர விடுப்பு மிகுதியாக உள்ள உண்மையை உணர வேண்டும். ஏனெனில்,  இயல்பு விடுப்பிற்கு உள்ள நிபந்தனைகள் அவசர விடுப்பிற்கு இல்லை. இதனாலேயே அவசர விடுப்பு மிகுதியாக அமைகின்றது. (காப்பு விடுப்பு/பரோல் போன்ற சிறப்பு விடுப்பான பருலா/furlough என்பது  நம் நாட்டில் மிகக் குறைவாகவே வழங்கப்படுகிறது. படைத்துறையில் இருப்போர் இத்தகைய விடுப்பைப் பெறுவர்.)
 சட்டம் குற்றவாளியைத் திருத்தவே என்னும் அடிப்படையிலும் உச்சமன்ற  நயனாளர்கள் / நீதிபதிகள் காப்பு விடுப்பில் கடுமையைக் குறைக்க வலியுறுத்தி வருவதாலும் இந்நிலை. முன்பு விடுப்பிற்கு இருவர் பிணை தரவேண்டு்ம். இப்பொழுது ஒருவர் தநதால் போதும். முன்பு  பிணைத்தொகை உரூபாய் 5,000 இப்பொழுது உரூபாய் 1000 மட்டுமே1
  சசிகலா வன்முறை புரிந்தவர் என்ற அடிப்படையிலோ தீவிரவாத உரையின் அடிப்படையிலோ சிறைவாசியாக இல்லை. அவர் செய்ததாகச் சொல்லப்படுவது பொருளாதாரக் குற்றம். அவ்வாறிருக்க, யாரையும் சந்திக்கக்கூடாது எனச் சந்திப்பு தொடர்பான விதிகளும் / நிபந்தனைகளும் அறமற்றவையே! ஒரு கட்சியின் பொதுச்செயலர் தன் கட்சி உறுப்பினர்களைச் சந்திப்பது அவரின்  கடமையாகும். கட்சியினர் அவரைச்சந்திக்க விரும்புவதும் அவர்களின் உரிமையாகும். ஆனால் கட்சியினரின் தனி மனித உரிமையில் தலையிட்டுத்தான் விடுப்பு வழங்கப்பட்டுள்ளது.
 தனி மனித உரிமைகளுக்கு எதிராகக் கருநாடகச்சிறைத்துறையினர் தாமாக  நடந்துகொள்ள வில்லை என்பது ஊடகச் செய்திகள் மூலம் புரிகிறது.  பின்னர் இவை பிற சிறைவாசிகளுக்கும் கெடுவிதிக்கும் தவறான முன்னோடியாக அமையும் இடர்ப்பாடு உள்ளது.
 சசிகலாவிற்கு  இழைக்கப்படும் நயக்கேடுகள் குறித்து நிறைய கூறலாம். எனினும் மேலும் ஒன்றை மட்டும் பார்ப்போம். சிறைத்துறைத்துணைத்தலைவர் உரூபா என்னும்அதிகாரி இவருக்கு விதிமுறை மீறிக்கட்டுப்பாடற்றுச்சிறைக்குள் இருக்க வாய்ப்புகள் ஏற்படுத்தித்தந்ததாகக் கூறிப் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளமையை அறிவோம். கண்டிப்பான அதிகாரி எனப் பெயர் பெற்ற அவர் உண்மையிலேயே எங்கும் நேர்மை நிலவ வேண்டும் எனக் கருதியிருந்தால், இவ்வாறு கட்டுப்பாடற்றுத்திரியும் அனைவரைப்பற்றியும் அறிக்கை தந்திருக்க வேண்டும். அந்த அறிக்கையும் துறையில்தான் கொடுக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். ஊடகத்தில் அல்ல! அல்லது 16 ஆண்டுகள் பணியாற்றியிருப்பினும் அவருக்கு நடைமுறை அறிவு குறைவு என்றுதான் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.
 இத்தகைய நடைமுறை சிறைகளில் காலங்காலமாக இருந்து வருகிறது. அவ்வாறு இருப்பதாலேயே அவற்றைச் சரி என்று கூறவில்லை. ஆனால், பொதுவாகத் தொடர்புடைய அனைவர் மீதும் எடுக்கப்பட வேண்டிய நடவடிக்கையை ஒருவர் மீது மட்டும் சார்த்திக் கூறுவதும் முறையற்றதுதானே!
 கோவை  மையச்சிறையில் கிருட்டிணன் என்பான்   கள்ளப்பணம் அடித்ததை முந்தைய தலைமுறையினர் அறிவர். சிறையில் இருப்பதாகக் காட்டிக்கொண்டு வெளியே வந்து கொள்ளை, கொலைகளில் ஈடுபட்டவர்களும் உள்ளனர். ஆளுங்கட்சிக்கு ஆதரவாக, அரசால், தேர்தல் காலங்களில் சிறைவாசிகள் (சிறையில் இருப்பதுபோல் கணக்கு காட்டி,) வெளியே விடப்பட்டு முறைகேடான செயல்களில் ஈடுபடவைத்துள்ளதாகப் பல செய்திகள் வந்துள்ளன.
 மதிப்பிற்குரிய நடிகவேள் செ.இரா.(எம்.ஆர்.)இராதாவிற்குச் சிறையில் மருத்துவமனையிலேயே தங்க வைப்பதுபோன்ற  வாய்ப்புகளைத் தந்ததால் சிறையில் திமுகவினர் கடும் வன்முறைகளால் தாக்கப்பட்டது தொடர்பான இசுமாயில் ஆணைய உசாவலில் / விசாரணையில் துன்புறுத்தியவர்களுக்குச் சார்பாகச் சான்றுரைத்தார் என்று அப்பொழுதே கூறப்பட்டுள்ளது.
 இவ்வாறு பரவலாக உள்ள  முறைகேட்டை ஒருவர் மீதுமட்டும் சுமத்திப்  பழியுரைப்பதும் அறமற்ற  செயல்தானே! அவ்வாறு அவருக்கு எத்தனி உரிமையும் / சலுகையும் வழங்கப்பெறவில்லை எனில், இத்தகைய பழிப்புரைகள் மிகவும் அறமுறையற்ற  கெடுசெயல் அல்லவா?
  இவ்வாறு கட்சியினரால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவரை ஒதுக்க வைக்கும் முயற்சிகளில் இருந்து வஞ்சகத்தாலும் சூழ்ச்சியாலும் ஆட்சி அதிகாரத்தாலும் சசிகலாவிற்கு எதிரான நடவடிக்கைகள் அனைத்தும் அவருக்கு இழைக்கப்படும் அறக்கேடுகளே! இயல்பாக விட்டிருந்தால் காணாமல் போயிருக்கக்கூடிய ஒருவரை இழுத்துவந்து வலிமையாக்கிய பாசக அதற்கான விலையைக் கொடுக்கத்தான் போகிறது.
 இதன் காரணமாகத் தமிழக அரசியல் நிலையற்ற தன்மைக்குச் சென்று நாட்டிற்கும் கேடு தருகின்றது.
  சசிகலா, கட்சி்யைக் கைப்பற்றுகிறாரோ, கட்சி அவரைக்  கை கழுவி விடுகிறதோ இவையாவும் அவருடைய அல்லது அவருடைய கட்சியுடைய கவலைகள். நமக்கு ஒன்றுமில்லை. ஆனால், தனி ஒருவருக்கு எதிரான செயல்பாடுகள் என்றில்லாமல், அதன் மூலம் பாசகவின் மறைமுக ஆட்சிக்கு இடம் தந்து கொண்டிருப்பதால் தமிழ்நாட்டின் நலன் விரும்புவோர் அனைவரும் இவை போன்ற அரசின் முயற்சிகளுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கக் குரல் கொடுக்க வேண்டும்.
 கட்சியில் வளரும் உட்பகை, அனைத்துத் தரப்பாருக்கும் துன்பங்களையே விளைவிக்கும் என்பதை அதிமுகவினரும் உணர்ந்து ஒற்றுமையாகச் செயல்படு வதன் மூலம், தமிழ்நலனுக்கு எதிரான கட்சியின் வலையில் இருந்து விடுபட வேண்டும்.
   உறல்முறையான் உட்பகை தோன்றின் இறல்முறையான்
   ஏதம் பலவும் தரும். (திருவள்ளுவர், திருக்குறள் 885)
குடியாட்சி முறை ஓங்குக!
தமிழ்த்தேசிய  நலன் நாடுவோர் ஆட்சி மலர்ந்திடுக!
அன்புடன் இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்
இதழுரை அகரமுதல 207,  புரட்டாசி 22 – 28,   2048 /  அட்டோபர் 8 – 15,  2017

Thursday, October 5, 2017

நோய்வாய்ப்பட்ட செயலலிதா மரணத்தில் என்ன மருமம்? – இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்

நோய்வாய்ப்பட்ட செயலலிதா மரணத்தில் என்ன மருமம்?

  செயலலிதா முதல்வராகச் செயலபட்ட பொழுதே அவர்  நோய்க்கு ஆளாகியுள்ளதாக ஊடகங்களில் செய்திகள் வந்தன.  பல நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்கவில்லை என்றும்  ஒரே நாளில் எடுக்கப்பட்ட படங்களை வெவ்வேறு நாளில் எடுக்கப்பட்டனபோல் காட்டி அவர் நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றதாகவும் செய்திகள் வந்தன. இவை யாவும்  செயலலிதா அப்பல்லோ மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்படுவதற்கு முன்னரே நோய்வாய்ப்பட்டு இருந்தார் என்பதை மெய்ப்பிக்கின்றன.
   நோய்வாய்ப்பட்டவர் மருத்துவத்தில் பயனின்றி மரணமுற்றதைக் கொலைபோல் கருதிக் கூறுவது ஏன் என்று தெரியவில்லை.
  செயலலிதாவைச் சாகடித்த பின்னரே மருத்துவமனையில் சேர்த்ததாகவும் ஊடகங்களில் தெரிவித்தனர். அவ்வாறு தெரிவித்தவர்களே, மருத்துவமனையில் எவ்வப்பொழுது எந்தெந்த மருந்துகள்  கொடுக்கப்பட்டன, என்ன வகையான மருத்துவம் பார்க்கப்பட்டது என்றெல்லாம் எழுதினர். அவர் உயிரற்ற உடலாகத்தான் மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்பட்டிருந்தால்இவையெல்லாம் தேவையில்லையே!
  மருத்துவமனையில் செயலலிதா இருந்த பொழுது அவருக்கு நெருக்கமாக இருப்பதுபோல் காட்டிக்கொள்வதற்காகக் கருத்து கூறினவர்கள் எல்லாம் இன்றைக்கு (அவரிடமிருந்து அல்லது)  அவருடைய உற்ற தோழியான சசிகலாவிடமிருந்து ஒதுங்கியிருந்ததாகக் காட்டிக் கொள்வதற்காக மாறான கருத்துகளைக் கூறி வருகின்றனர்.
  பா.ச.க. மோடிவித்தையைக் காட்டாமல் இருந்திருந்தால், பன்னீர்தான் முதல்வராகத் தொடர்ந்திருப்பார். வெவ்வேறு அணிகள் உருவாகியிருக்காது. மோடி மரத்தடியில் ஞானம் பெற்ற புதிய புத்தர்களான பன்னீர், எடப்பாடி பழனிச்சாமி முதலான இன்றைய எதிர்ப்பாளர்கள் அனைவருமே சசிகலாவின் காலடியில்தான் வீழ்ந்திருப்பர்.
  செயலலிதா அப்பல்லோ மருத்துவமனையில் இருந்த பொழுது அவர்  இருந்த பகுதியே இரும்புக்கோட்டைபோல் விளங்கியது. அப்பொழுது கை கட்டிவாய் பொத்தி இருந்தவர்கள் எல்லாம் இன்றைக்கு வாள்வீச்சு வீரர்கள்போல் காட்டிக் கொள்கின்றனர்.
  செயலலிதாவிற்கு முன்பே ஏன் மருத்துவம் பார்க்கவில்லை என்று  கேள்வி வேறு. அவர் என்ன சிறு குழந்தையா? நாட்டை வழிநடத்திச் செல்லும் முதன்மைப் பொறுப்பில் இருப்பவர்  மருத்துவம் பார்த்துக் கொள்ளவில்லை என்று எப்படிச் சொல்ல முடியும்? அவர் பார்த்துக்கொண்டுதான் இருந்திருக்கிறார். வெளிநாட்டிற்குச் சென்று மருத்துவம் பார்க்கவில்லை என்பது உண்மைதான். நம் நாட்டிலேயே பார்த்துக் கொள்ளலாம் என்ற எண்ணம் அல்லது அயல்நாடு சென்றால்  ஆட்சி கவிழ்க்கப்பட்டு விடும் என்ற அச்சம், அல்லது நாளும் குவியும் செல்வத்திற்கான கருவூல வாயில்கள் அடைபட்டு விடும் என்ற கவலைபோன்றவற்றால் வெளிநாடு செல்லாமல் இருந்திருக்கலாம். அதற்காக உடனிருந்தவரைக் குற்றம் சொல்லி என்ன பயன்?
  அவரை ஏன் காட்சிப்பொருளாகக் காட்டவில்லை என்று கேள்வி வேறு. அவர் அவ்வாறு நலிவுற்ற தோற்றத்தைக் காட்ட விரும்பவில்லை என்றால், முன்னர் மருத்துவமனையில் இருந்த பொழுது இரவு உடையுடன் படத்தை வெளியிட்டாரே என்கின்றனர். அப்பொழுது இருந்த தோற்றப்பொலிவு இ்ப்பொழுது இல்லாமல் போனதால் இந்த முடிவு எடுத்தது இயற்கைதானே!
  திரையுலகம் சாராதவர்களே ஒப்பனையுடன்தான் காட்சியளிக்க வேண்டும் என்று எண்ணும் பொழுது அவர் அவ்வாறு எண்ணியிருப்பதில் வியப்பேதும் இல்லை. ஒரு முறை நடிகை மனோரமா,  தன்னிடம் செவ்வி/பேட்டி எடுத்தவர் தன்னைப் படம் பிடிக்க முற்பட்ட பொழுது அப்போதிருந்த இயல்பான தோற்றத்தில் பார்க்க நேயர்கள் விரும்பமாட்டார்கள் என மறுத்தார். அவர் மட்டுமல்ல, திரையுலகக் கலைஞர்கள் பலரும் அவ்வாறுதான் உள்ளனர். எனவே, அதனைக் குறைகூறிப் பயனில்லை.
 சசிகலா பண்டுவத்தை/சிகிச்சையைக் கமுக்கமாக வைத்திருந்ததாகக் குற்றம் சுமத்துபவர்கள் வாய்கள் அப்பொழுது தைக்கப்பட்டிருந்தனவா? “இல்லை, அஞ்சி அஞசிச் செத்தோம்” என்கிறார்களே! அப்படியானால் இப்பொழுதும் தில்லிக்கு அஞ்சி வாழ்கிறார்கள் என்பது உண்மையாகத்தானே இருக்கும். உண்மையைக் கூற அஞ்சுபவர்கள்,  நேர்மைக்கு இடம் தராதவர்கள்,  தலைமைப் பொறுப்பிற்கு எங்ஙனம் தகுதியானவர்களாக இருக்க முடியும்?
  சசிகலா, செயலலிதாவைக் கொலை செய்ததாகக் கூறுகிறார்களே, அவரைக் கொல்வதுதான் நோக்கம் என்றால், முன்னரே கதையை முடித்திருக்கலாமே! இருவருக்கு மிடையில் கருத்து மோதல் இருந்தது என்கிறார்கள். உறவினர்கள்  இடையேநண்பர்கள் இடையே இவ்வாறு மோதல்கள் வருவது இயற்கைதானே! கை நீட்டுவதும் பின்னர் வருந்தி அழுவதும் கூட நாளும் குடும்பங்களிடையே நடப்பதுதானே! அவ்வாறு  கொல்ல வேண்டுமென்றால், மருத்துவமனையில் சேர்ந்த உடனேயே உயிர்பிரிந்து விட்டதாக அறிவித்திருக்கலாமே!
  ஒட்டிக்கொண்டு ஊசலாடிக்கொண்டிருக்கும் உயிரை எப்பாடுபட்டாவது பிடித்து வைத்துக்கொள்ள முயன்றதை அதை வெளிப்படுத்தவில்லை என்ற ஒரே காரணத்திற்காக, வேறுவகையாகக்  கூறுவது தவறல்லவா?
  பல்வேறு நோய்களுக்கு ஆளாகி,  மருத்துவமுறைகளால், அவற்றை விரடட இயலாமல் போவது  நோயர்கள் நிலை என்பதை  மருத்துவமனைகள் நாளும் கூறுகுின்றனவே! அவ்வாறிருக்க, 75 நாள் மருத்துவம் பார்த்தபின்னர், ஏதோ முழு நலத்துடன் இருந்தவர் திடீரென்று இறந்ததுபோல், மருமக்கதைகள் எழுதுவது  ஏன் எனத் தெரியவில்லை.
  உசாவல்/விசாரணை  ஆணையம் என்பதே ஒன்றை ஆறப்போடவும் சிலருக்கு  ஊதியம் வழங்கவும் அமைக்கப்படுவதுதான். அவர் வீட்டை நாட்டுடைமைஆக்கி மக்கள் பணத்தைத் தண்டமாக்கும் பொழுது் இப்படியும் ஏன் கூடுதல் தண்டச்செலவு?
  உண்மைஅறிய வேண்டுமென்றால்,  நினைவில்லாத செயலலிதா எப்படி பன்னீர்செல்வத்திற்குத் தன் பொறுப்பை ஒப்படைக்கச் சொன்னார்?  இறப்பு அறிவிப்பிற்கு முன்னரே முதல்வர் பொறுப்பேற்க  எப்படி நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது- அவருடன் அதிகாரிகள் கலந்துரையாடியது எங்ஙனம் என முன்னுக்குப் பின் முரணாகக் கூறுபவர்களை மட்டும் தளையிட்டு உசாவினால் போதும். குற்றவழக்கின் கீழ் நடவடிக்கை எடுக்காமல் ஆணையம் அமைப்பது  மக்களின் பணத்தை வீணாக்கும் திட்டமேயன்றி வேறல்ல!
தன்நெஞ் சறிவது பொய்யற்க பொய்த்தபின்
தன்நெஞ்சே தன்னைச் சுடும். (திருவள்ளுவர், திருக்குறள் 293)
அன்புடன்  இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்
இதழுரை : அகரமுதல 206,  புரட்டாசி 15 – 21,   2048 /  அட்டோபர் 1 – 7,  2017

Thursday, September 28, 2017

நீதிமன்றம் அறம் காக்கவே! செல்வாக்கினரைக் காக்க அல்ல! – இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்

     24 செப்தம்பர் 2017      கருத்திற்காக..


நீதிமன்றம் அறம் காக்கவே! – செல்வாக்கினரைக் காக்க அல்ல!

  நீதிமன்றத்தில் உரைக்கப்படும் தீர்ப்பு ஒவ்வொன்றும் சட்டத்தின் பகுதியாகின்றது. சட்டம் என்பது அறத்தை நிலை நிறுத்தவே என்னும் பொழுது தீர்ப்புகளும் அறத்தை நிலை நிறுத்தவே வழங்கப்பெற வேண்டும். மக்களுக்கு அறம் வழங்கும் வகையில் தீர்ப்புகள் வந்து கொண்டுள்ளன. அதே நேரம், “சட்டத்தின் முன் யாவரும் சமம்” என்பது பல நேர்வுகளில் ஏட்டுச் சுரைக்காயாகத்தான் உள்ளது. செய்தி யிதழ்களைப் பார்த்தே நடவடிக்கை எடுக்கும் நீதிபதிகள், தங்கள் முன் வரும் வழக்குகள்பற்றிய செய்திகளைக் கண்டு கொள்வதில்லை.
  “பனை மரத்தடியில் இருந்து பால் குடிக்கக்கூடாது” என்பதன் காரணம் தவறான ஊகங்களுக்கு இடம் கொடுக்கக் கூடாது என்பதுதான். ஐயத்திற்கு அப்பாற்பட்டுச் செயல்பட  வேண்டிய நீதிமன்றங்களின் தீர்ப்புகள் சில, நீதி மன்றங்களின் மீதான நம்பிக்கையைப் பொய்யாக்கிவிடுகின்றன. ஏழை எளியவர்களுக்குப் பிணை மறுக்கப்படுவது குறித்தும் செல்வர்கள் எளிதில் பிணை பெறுவது குறித்தும் நீதிபதிகளே நீதிமன்றத்தில் குறை கூறிய இரு நாளிலேயே  செல்வாக்கின் காரணமாகவும் சாதியின் காரணமாகவும் பிணை வழங்கப்பட்டதாகக் கருதி மக்கள்  வருந்தியுள்ளனர்.
  காலத்தாழ்ச்சியாக வழங்கப்பெறும் தீர்ப்பும் அநீதியானது. ஆனால், குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களுக்குச் சார்பாக இழுத்தடித்துத் தரப்படும் தீர்ப்பு குற்றச்சாட்டப்படுபவர்களுக்குக் கேடயமாக அமைகின்றது.
  தாய்மொழியாம் தமிழ்மொழிவழிக் கல்விக்கு எதிரான நவோதயா பள்ளி தொடர்பான தீர்ப்பு ஒருதலையானது என்பது அனைவரும் அறிந்ததே.
  அரசு ஊழியர் போராட்டம் தொடர்பான வழக்கில், 1 மணி நேரத்தில் முடிவைத் தெரிவிக்குமாறு நீதிபதி சொல்வது அரசு காவல்துறை மூலம் அடக்கியாள நினைப்பதுபோல், நீதித்துறை மூலமும்  மக்களை ஒடுக்க முயல்கிறது என மக்கள் கூறுவதற்கு வாய்ப்பாக அமைந்துவிட்டது. நீதிமன்றங்கள் அறிவுறுத்தலாம், தீர்ப்பு வழங்கலாம். ஆனால் மிரட்டக் கூடாது என்பதை மறக்கலாமா?
 இத்தகைய தீர்ப்பு கூறுவோர் மீது நடவடிக்கை எடுத்தால்தான்  ஆராயாமல் தீர்ப்புகள்  வழங்கும் நேர்வுகள் இனி எழாது.
 அரசு ஊழியர் வழக்கு தொடர்பாக வலைத்தளத்தில் கருத்து தெரிவித்த கருத்தாளரைக் கைது செய்துள்ளனர். தீர்ப்புகள் திருத்தத்திற்கு உரியனவே! இல்லை என்றால், மேல்முறையீடுகள், சீராய்வுகள் என ஒவ்வொரு தீர்ப்பும்  பல் வேறு அடுத்த நிலைகளில் ஆராயப்படுமா? நாம் மக்களாட்சி நாட்டில்தான் வாழ்கிறோமா இல்லையா என்னும் ஐயத்தை இத்தகைய நடவடிக்கைகள் எழுப்பி விடுகின்றன.
  பல்வேறு தீர்ப்புகள் சாதி, சமய, இன அடிப்படையில் உரைக்கப்படுவதாக மக்கள் கருதுவதை நீதிமன்றங்கள் அறியாமல் இருக்கா. அத்தகைய எண்ணம் வராத வகையில் சட்டத்தின் முன் யாவரும் இணை என்பதை மெய்ப்பிக்கும் வகையில்தானே தீர்ப்புகள் இருக்க வேண்டும்.
  அதிமுக பொதுக்குழு தொடர்பாக வழக்கு தொடுத்த பொழுது, “நீ விரும்பாவிட்டால் வீட்டிலேயே இரு” என்பதுபோல் சொல்வது எல்லாம் எப்படி நடுவுநிலையாக இருக்க முடியும்?  வேலைக்கான நேர்காணல் விதி முறையின்றி நடப்பதாக ஒருவர் வழக்கு தொடுத்தால் இதை முன்மாதிரியாகக் கொண்டு, “நீ விரும்பாவிட்டால் வீட்டிலேயே இரு”  என்று சொல்ல மாட்டார்களா? இவ்வாறு முறைகேட்டைச்சுட்டிக்காட்டும் பொழுது அதை ஆராய்ந்து முறையானது அல்லது முறையற்றது எனத் தீர்ப்பு கூறாமல், எடுத்தேன், கவிழ்த்தேன் என்பதுபோல் சொல்லலாமா? வழக்கு தொடுத்தவரும் சட்ட மன்ற உறுப்பினர் என்னும் பொறுப்பில் உள்ளவர். அவர்சார்ந்த கட்சியின் பொறுப்பாளர்களுள் ஒருவர்.  நாளை அமைச்சராகவும் – முதல்வராகவும் – ஆக வாய்ப்பு உள்ளவர். அது முதன்மையல்ல. அன்றைய நாளில், பொதுக்குழு,  கூட்டப்படுவதாகச் சொல்லிய கட்சியின் உறுப்பினர். பொதுமக்களே பொதுநல வழக்கு போடலாம் என்றால், கட்சி உறுப்பினர் கட்சி தொடர்பான கூட்டம் தொடர்பில் நீதி கேட்பது எப்படி தவறாகும்? ஆகவே உரிமையில் வழக்கு தொடுக்கும் பொழுது ஒறுப்புத்  தொகை  என்பதெல்லாம்,  அரசிற்கு எதிராக வழக்கு தொடர்ந்தால் இப்படித்தான் தீர்ப்பு அமையும் என மக்களை மிரட்டுவதாக அமையாதா?
  நீதிமன்றத்தில் பொதுக்குழுக் கூட்டம் அல்ல, இரண்டு அணிகளின் இணைப்பு எனத் தெரிவித்துவிட்டு, அதன்பின்னர்ப் பொதுக்குழுக் கூட்ட முடிவுகள் என அறிவிப்பதும் அவ்வாறே தேர்தல் ஆணையத்தில் தெரிவிப்பதும் முறையற்றவை அல்லவா? உடனே தவறான தகவல் தெரிவித்ததன் அடிப்படையில் வழக்குரைஞர்,  ஆளும் அணியினர் மீது நடவடிக்கை எடுத்திருக்க வேண்டுமல்லவா?
  முதலில் காலை,  மாலை இரு வேளைகளில் தனித்தனியே நீதி மன்றம் இரு முறை செயல்பட்டேனும் நிலுவை வழக்குகளை இல்லாமல் ஆக்க வேண்டும்.
 அரசு தொடர்பான பல வழக்குகள், வேண்டுமென்றே இழுத்தடிப்பதாக இருப்பின் பேசி எளிதில் முடிக்கச் செய்ய வேண்டும்.  அரசு ஊழியர்களுக்காக மாநிலத் தீர்ப்பாயம் அமைப்பதாக அறிவித்தும் எந்நடவடிக்கையும் இல்லை. அதனை விரைவுபடுத்தத் தெரிவித்து அதனடிப்படையில் அமைக்கப்பட்டால் அரசு ஊழியர்கள் வழக்குகள் மாற்றப்பட்டுப் பொதுமக்களுக்கான வழக்குகளுக்குக் கூடுதல் நேரம் கிட்டும். கால வரன்முறையை வகுத்துக்கொண்டு இன்றைய அளவிலான வழக்குகள் நிலுவையில் இல்லா நிலையை உருவாக்க வேண்டும்.
  பிச்சைக்காரராக இருந்தாலும் அவருக்கு முகவரிச்சான்று இருப்பின் அவர் பிணை வழங்கலாம் என நல்ல தீர்ப்பு ஒன்று அண்மையில் வந்தது. இது போன்று பிணைவிடுப்பை எளிதாக்கும் வரைமுறைகளை உருவாக்க வேண்டும். அதே நேரம் செல்வம், செல்வாக்கால் பிணை பெறுவதை மட்டுப்படுத்தவும் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்.
  நல்ல தீர்ப்புகளை வழங்கி மக்களின் கேடயமாகத் திகழும் நீதி மன்றங்கள் எல்லா நிலையிலும் அவ்வாறே செயல்பட அவ்வப்பொழுது நீதிபதிகளுக்கான  பணியிடைப் பயிற்சிகள் வழங்கப்பட வேண்டும்.  தவறான தீர்ப்புகள் வழங்கப்படும் நேர்வுகளில் மேல் நீதிமன்றங்கள் தாமாகவே நடவடிக்கை எடுக்கும் நிலையை உருவாக்க வேண்டும்.
  நீதி மன்றங்கள்  ஆள்வோர்க்குக் காவலராக, முறை தவறுவோர்களுக்குக் கேடயமாக இல்லாமல் குடியாட்சியின் காவல் அரணாக எல்லா நிலையிலும் திகழ வேண்டும்.
சமன்செய்து சீர்தூக்குங் கோல்போல் அமைந்தொருபால்
கோடாமை சான்றோர்க் கணி.    (திருவள்ளுவர், திருக்குறள் 118)
அன்புடன் இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்
இதழுரை அகரமுதல 204,  புரட்டாசி 08 – 15,   2048 / செட்டம்பர் 24 – 31,  2017

Saturday, September 23, 2017

அருந்தமிழ்ச் சொற்கள் அனைத்தும் அறிவியலே! – இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்





அருந்தமிழ்ச் சொற்கள் அனைத்தும் அறிவியலே!

     அறிவியல் என்றால் நம்மில் பலர் ஆய்வகத்தில், குடுவைகளில் ஆய்வு செய்வது எனத் தவறாகக் கருதுகிறோம். ஆனால், “கூர்ந்து நோக்குவதாலும்  ஆய்வாராய்ச்சியாலும் கண்டறியப்பட்டு முறைமைப் படுத்தப்படும்” எல்லாம் அறிவியலே.
  இத்தகு அறிவியலில் தமிழ் மக்கள் தொடக்கக் காலத்தில் இருந்தே சிறந்து விளங்கியுள்ளமையை இலக்கியங்கள் உணர்த்துகின்றன. “எல்லாச் சொல்லும் பொருள் குறித்தனவே” என்கிறார் தொல்காப்பியர். இவ்வாறு பொருள் குறித்து அமையும் சொற்கள் எல்லாம் அறிவியல் தன்மை கொண்டுள்ளமைதான் தமிழுக்கே உள்ள சிறப்பு. காலம் செல்லச் செல்ல பல சொற்களின் அறிவியல் தன்மை நமக்குப் புரியாமல் போயுள்ளது. எனினும் இன்றும் வழங்கும் பல சொற்கள் உணர்த்தும் அறிவியல் உண்மையை உணர்ந்தால் அருந்தமிழ்ச் சொற்கள் அனைத்தும் அறிவியலே என உணரலாம். சில சொற்களின் அறிவியல் தன்மையை இங்கே நாம் காணலாம்.
  உயிரினம் வாழ்வதற்கு மிக இன்றியமையாதது காற்று. இந்த அறிவியல் உண்மையை உணர்ந்தமையால் காற்று என்பதற்கு ‘உயிர்ப்பு’ என மற்றொரு பெயரையும் நம் முன்னோர் சூட்டியுள்ளனர். காற்று அங்கும் இங்கும் அசைந்து உலவுவதைப் பார்த்தவர்கள் அதன் தன்மைக்கேற்ப, ‘சலனன்’ என்றும் ‘உலவை’ என்றும் பெயரிட்டனர்.
  காற்று வரும் திசையின் அடிப்படையிலும் அதன் தன்மையின் அடிப்படையிலும், பெயர்கள் சூட்டினர். வடக்கில் இருந்து வரும் காற்று வடந்தை, அதுவே அதன் வாட்டும் தன்மையால் வாடை எனப்பட்டது. மேற்கே இருந்து வருவது கோடை, கிழக்கே இருந்து வருவது கொண்டல், தெற்கே இருந்து வருவது தென்றல் என்பனபோல் காற்றின் அறிவியல் தன்மைக்கேற்பப் பெயரிட்டு அழைத்தனர். காற்று அசையாமல் ஒரே இடத்தில்  நிலைத்து நிற்கும் தன்மையையும் உணர்ந்து  பெயரிட்டுள்ளனர். உடலில் 10 வகைக் காற்று இருப்பதாக உணர்ந்து தனித்தனியே பெயரிட்டனர். இதயத்தில் இருந்து இயங்குவது, உச்சித்தலையில் இயங்குவது, வயிற்றில் இருந்து இயங்குவது, உடல் முழுவதும் பரவி யிருப்பது முகத்தில் இருந்து தும்மலும் சினமும் வெம்மையும் செய்வது, ஓட்டம், இளைப்பு, வியர்த்தல் ஆகியன செய்வது என அறிவியல் உண்மைகளை உணர்ந்து பெயர்கள் இட்டனர். பின்னர் வந்த ஆரியர் இவற்றைச் சமசுகிருத்தில் எழுதி வைத்துத் தமிழ்ப் பெயர்களை இல்லாமல் ஆக்கியதால் இவற்றின் தமிழ்ப் பெயர்களை ஆய்ந்து கண்டறிய வேண்டியுள்ளது.
     எல்லா இடத்திலும் காற்று இருக்கும் என்ற அறிவியல் உண்மையையும் உணர்ந்து இருந்தனர். ஒரு பாத்திரத்தில் அல்லது ஓரிடத்தில் நீர்ப்பொருள் அல்லது திடப் பொருள் என எதுவும் இல்லாமல் இருந்தால் அதனை வெற்றிடமாக எண்ணவில்லை. அங்கே காற்று இருப்பதை உணர்ந்திருந்தனர். எனவேதான் அந்த இடத்தைக் ‘காலி’ யாக உள்ளதாகக் குறிப்பிட்டனர். கால் + இ = காலி ; காற்றை உடையது. எனவே பொருள் எதுவும் இல்லா இடத்தில் காற்று நிறைந்து உள்ள அறிவியல் உண்மையை உணர்த்தியுள்ளனர். இவ்வாறு வெற்றிடம், காற்றிடம் என்ற அறிவியல் உண்மைகளை உணர்ந்து சொற்களைப் படைத்துள்ளனர்.
      நாம் வாழும் மண்ணுலகிற்கு ஏறத்தாழ 50 வகையான பெயர்கள் உள்ளன. இவை அனைத்தும் புவியறிவியல் சார்ந்தனவே. உலகம் நிற்காமல் உலவிக் கொண்டுள்ளதால் உலகம் எனவும் சக்கரம் உருளுவது போல் உருண்டு கொண்டே இருப்பதால் சக்கரம் என்றும் கோள வடிவு உடையதால் பூகோளம் என்றும் பூவலயம் என்றும் புவியறிவியலை வெளிப்படுத்தும் சொற்களைப் படைத் துள்ளனர். “சுழன்றும் ஏர்ப் பின்னது உலகம்”  என்னும் குறளடியும் உலகம் சுழலும் அறிவியல் உண்மையை உணர்த்துவதை நாம் அறிவோம் அல்லவா?
   கோள்களுக்குப் பெயரிடுகையில் பிற இனத்தவர் போல் கற்பனைக் கதைப் பாத்திரங்களின் பெயர்களைச் சூட்டாமல், நிறத்தின் தன்மையில் செந்நிறத்தில் உள்ள கோள் செவ்வாய், கரு நிறத்தில் உள்ள (சனிக்) கோளின் பெயர் காரி என்றும் அகன்ற பரப்பின் தன்மையில் வியாழன் என்றும் ஒளியின் தன்மையில் வெள்ளி என்றும் சூரிய மண்டிலத்தின் அண்மையில் வாயிலாக உள்ள தன்மையை உணர்ந்து புதன் என்றும் வானறிவியல் அடிப்படையில் பெயர்களைச் சூட்டியுள்ளனர். இன்றைக்கு நாம் வால்மீன் என்று குறிப்பிடுகிறோமே அதற்கு வால் எதுவும் கிடையா. அதன் அறிவியல் தன்மையை உணர்த்தும் பழந்தமிழ்ச் சொல் புகைக் கொடி என்பதே ஆகும்.
   ‘கோளாறு’ என்றால் நாம் பழுது என எண்ணுகிறோம்.(ஆங்கிலத்தில் கூட, ‘repair’ என்றால் சீராக்குதல் அல்லது பழுதுநீக்கல் என்னும் உண்மைப் பொருளை உணராமல் பழுதானதாகத்தான் கருதுகிறோம்.) உண்மையில் கோளாறு என்றால் செவ்வையான இயக்கம் என்றுதான் பொருள். தென் மாவட்ட ஊர்ப் பகுதிகளில் வண்டியில் செல்லும் பொழுது “கோளாறாகப் போ” என்றும் அடுத்தவரை இடிக்காமல் நேராக உட்காருவதற்குக் “கோளாறாக உட்கார்” என்றும் சொல்லுவர். இக்கோளாறு என்னும் சொல் மிகச் சிறந்த வானறிவியல் சொல்லாகும்.
  ஆறு என்றால் வழி எனப் பொருள். நல்லாறு என்றால் நல்ல வழி என்றும் போகாறு என்றால் பொருள் போகும் வழி என்றும் ஆகாறு என்றால் பொருள் ஆகி வரும் வழி என்றும் திருவள்ளுவர் திருக்குறளில் கையாண்டுள்ளார். கோள் என்பது விண்ணிலுள்ள கோள்களைக் குறிக்கும். விண் கோள்கள் அனைத்தும் உலவிக் கொண்டு இருப்பினும் ஒன்றுடன் ஒன்று மோதாமல் அதனதன் வழியல் இயங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன. கோள்களைப் போன்ற செவ்வையான இயக்கம் வேண்டும் என்பதற்காகவே கோளாறு எனக் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.
   பகவன் என்பது  காலத்தை இரவு, பகல் எனப் பகுக்கும் தன்மைiயின் அடிப்படையில்  சூரியனைக் குறித்த அறிவியல் பெயராகும். இதனை ஆதிபகவன் என்றும் “ஆதி பகவன் முதற்றே உலகு”  என்றும் குறிப்பது உலகில் பிற எவரும் உணரா பொழுதே தமிழ் மக்கள் பூமியின் தோற்றத்தை உணர்ந்த அறிவியல் அறிவை உணர்த்துவதாகும். சூரியனில் – பகவனில் – இருந்து பூமி தோன்றிய உண்மையை உணர்ந்து பகவனை முதலாகக் கொண்டே உலகம் தோன்றியுள்ளது! சூரியனில் இருந்து உருவானதே இந்நில உலகம் என்னும் மிகப் பெரும் புவியறிவியல், வானறிவியல் உண்மையை மிக எளிமையாகப் பாமரரும் அறியும் வண்ணம் பயன்படுத்தி வந்துள்ளோம்.
 உயிரினங்களுக்கு அவற்றின் அறிவியல் தன்மைகளை உணர்ந்தே பெயரிட்டுள்ளனர். சான்றாக ஓரிரண்டு பார்ப்போம். ‘கயம்’  என்றால் மென்மை எனப் பொருள். யானையின் தலை மிகப் பெரியதாக இருந்தாலும் அதன் உட்பகுதி கடற்பஞ்சு போன்ற எலும்புகளும் ஒன்றுமில்லா அறைப்பகுதிகளும் உடையதாக உள்ளதால் மென்மையாகவே இருக்கும். இவ்வறிவியல் தன்மையை உணர்த்தும் வகையில் ‘கயம்தலை’ –  ‘கயந்தலை’ என்றனர். இதிலிருந்தே சமசுகிருதச் சொல்லான ‘கசமுகன்’  உருவாயிற்று.
 வயிற்றை ஒட்டப் போடும் – பட்டினியாய் இருக்கும் – தன்மையுடைய விலங்கு ஒட்டகம் என அழைக்கப்படலாயிற்று. அணிஅணியாக – வரிவரியாக – உடலில் தோற்றமுடைய உயிரினத்தை அணில் என்றனர். கோரைப்பல் உடைய உயிரினத்தைப் பல் + தி =  பன்றி என்றனர். தன் துணை இன்றி வாழாப் பறவையை ‘அன்றில்’ என்றனர்.
 விலங்கினங்களை அவற்றின் அறிவியல் தன்மைகளுக்கேற்ப வகைப்படுத்தியும் பெயரிட்டுள்ளனர். எனவே, யானையானது உம்பல், உவா, கறையடி, கைம்மா, நால்வாய், புகர்முகம், கைம்மலை, புழைகை, பெருநா, பொங்கடி, கரி, வழுவை எனவும் ஆடு அருணம், கொச்சை, துருவை, மேழகம், உதள், துள்ளல், மறி, மை, வெறி, வருடை, ஏடகம் எனவும் மான் இரலை, நவ்வி, மரையான், உழை. கடமா எனவும் முதலை இடங்கர், கராம் எனவும் பாம்பு அகடூரி, கட்செவி, அரவு, பன்னகம், நாகம், மாசுணம், பாந்தள்,  எனவும் குறிக்கப்பட்டன.
 உயிரினங்களின் பெயர்கள், மரபுப் பெயர்கள், இளமைப் பெயர்கள் முதலியன இன்றைய வகைப்பாட்டறிவியலில் பழந்தமிழ் மக்கள் சிறப்புற்றிருந்ததை உணர்த்தும். வகைப்பாட்டறிவியலில் சிறந்திருந்தமையால்தான்  புலி, முயல், பன்றி, நரி, நாய் முதலியவற்றின் இளமைப் பெயர்கள் பறழ், குட்டி எனவும் ஆடு, குதிரை, மான், முதலியவற்றின் இளமைப் பெயர்கள் மறி எனவும் கலை, மான், கழுதை, பசு, எருமை, யானை, ஒட்டகம், கவரி, கராம் ஆகியவற்றின் இளமைப் பெயர்கள் கன்று எனவும் தவழ்வனவற்றின் இளமைப்பெயர்கள் பிள்ளை, பார்ப்பு எனவும் பல்வேறு வகையிலும் குறித்துள்ளனர். இவ்வாறு தொல்காப்பியர் காலத்திற்கு முன்பே இவை குறிக்கப்பட்டமை தமிழ் அறிவியலின் தொன்மையை உணர்த்தும்.
   விலங்கினங்களுக்கு மட்டுமல்லாமல் அவற்றின் உறுப்புகளுக்கும்  பெயரிட்டுள்ள வகைப்பாடு, புறவியலில் சிறந்துள்ள நம் அறிவியலுக்குச் சான்றாகும். இறகு நுண்மையாக இருந்தால் ‘ஈர்’ என்றும் குட்டையாக இருந்தால் ‘கூழை’ என்றும் நீண்டு இருந்தால் ‘கூரல்’ என்றும் மென்மையாய்த் தொடக்க நிலையில் இருந்தால் ‘பிஞ்சம்’  என்றும் தொகுப்பாய் இருந்தால் ‘தோகை’ என்றும்  பெயரிட்டுள்ளனர்.
 விலங்கினங்களின் பல்வேறு வகைகளை அறிந்து வகைப்படுத்திப் பெயரிட்டமைபோல் புவியியலிலும் வகைகளுக்கேற்ப பெயரிட்டுள்ள அறிவியல் திறம் வியந்து போற்றுதற்குரியது. குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல், பாலை என ஐந்திணை வகைப்பாட்டில் சிறந்த திணை யறிவியல் உலகில் பிற யாரும் கண்டறியாததன்றோ. இவற்றுள்ளும் உட்பிரிவுகள் அறிவியலுக்கேற்ற வகையில் அழைக்கப்படுவது அருந்தமிழ்ச் சிறப்பன்றோ.
   ‘மல்’ என்றால் வலிமை எனப்பொருள். வலிமையான கருங்கற்களால் ஆன நிலப்பகுதி மலை எனப்பட்டது. மிக உயர்ந்த மலை ஓங்கல், குறுக்கே நீண்டு இருக்கும் மலை விலங்கல், ஒன்றின் மேல் ஒன்றாக அடுக்கடுக்காகப் பாறைகள் அமைந்திருக்கும் மலை அடுக்கம், எதிரொலி செய்யும் மலை சிலம்பு, மூங்கிற்காடுகள்  உள்ள மலை வரை, காடுகள் அடர்ந்த மலை இறும்பு, சிறிய மலை குன்று, மண்மிகுந்த மலை பொற்றை  என மலைகளை வகைப்படுத்திய அறிவியல் சிறப்பு, உலகில் இன்று கூட வேறு எங்கும் இல்லை என நாம் பெருமையாகக் கூறலாம்.
  மதுரையிலுள்ள அழகர்மலை சிலம்பு வகையைச் சார்ந்தது. எனவே, இங்கு ஓடும் ஆறு ‘சிலம்பாறு’ எனப்பட்டது. இவ்வறிவியல் உண்மையை உணரா ஆரியர் சிலம்பு என்பததைக் காலில் அணியும் சிலம்பாகக் கருதி ‘நூபுர கங்கை’ என மாற்றிவிட்டனர். பெயரில் என்ன இருக்கிறது என்பவர்கள், இத்தகைய பெயர் மாற்றங்களால், தமிழறிவியல் வளம் புதைந்து போயுள்ளதை உணர வேண்டும்.
  மலை வகைப்பாட்டைப் போன்றே பருத்த உயரமான மரங்கள் அடர்ந்த காடு வல்லை, சிறு மரங்கள் நெருக்கமாக உள்ள காடு இறும்பு, சிறிய அளவிலான இறும்பு குறுங்காடு, சிறு தூறல்கள் அல்லது புதர்கள் பரவியுள்ள  காடு அரில் அல்லது பதுக்கை, மிக முதிர்ந்த முற்றிப் போன மரங்கள் உடைய காடு முதை, மரங்கள் கரிந்து போன காடு பொச்சை அல்லது சுரம், காவலுள்ள காடு அரண், என்ற வகைப்பாட்டு வன அறிவியலிலும் தமிழுலகு சிறந்துள்ளமைக்குச் சான்றன்றோ.
  தமிழிலுள்ள நெய்தல் நிலப் பெயர்கள் நம் கடல்சார் அறிவியலுக்குத் தக்க சான்றாகும். பல்வகைக் கலன்களால் கடல்நீரில் ஆட்சி செய்வதற்கு முன்பு உலகின் தோற்றக் காலத்தில் கடப்பதற்கு அல்லாத நீர் நிலையைக்கடல் என்றனர். கண் பார்வையைக் கடந்து நிற்பதாலும் கடலின் எல்லை பார்ப்பவர் கண்ணுக்குப் புலப்படாததாலும் இப் பெயர் நிலைத்து நின்று விட்டது. ஏர்த் தொழிலுக்குப் பயன்படும் நீர்நிலையை ஏரி என்றும் குளிப்பதற்குப் பயன்படும் நீர்நிலையைக் குளம் என்றும் பெயரிட்ட நம் முன்னோர், கடலுக்கும் அதன் தன்மைகளுக்கேற்பப் பல்வகைப் பெயர்களை இட்டுள்ளனர். கடல் பரந்து உள்ளமையால், பரவை;  ஆழமாக உள்ளமையால் ஆழி; உப்பு நீர் – உவர் நீர் – உடைமையால் உவரி; மழையை உண்டாக்குவதற்குரிய முகிலைக் கொள்வதற்கு உரிய இடம் என்பதால் கார்கோள்; மழைநீர், ஆற்று நீர், ஊற்று நீர் ஆகிய மூன்றும் இணைந்த நீர்ப்பரப்பு என்பதால் முந்நீர்;  அலைகள் வீசுவதன் மூலம் பேரிரைச்சல் தோன்றுவதால் ஆர்கலி; என்பன போல் அம்பரம், அளக்கர், சலதி, வாரி, பெருநீர், அழுவம், தெண்டிரை முதலான 50 வகைப் பெயரிட்டுள்ளனர். (பிங்கல நிகண்டு பா எண் 584)
 வயலும் வயல் சார்ந்த பகுதியுமான மருதநிலப் பெயர்கள் நில வகைப்பாட்டியலில் பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே பைந்தமிழ் சிறந்திருந்தது என்பதற்குச் சான்றாகும். நிலத் தொகுப்பு வகையாக நெல், கரும்பு முதலிய பயிர்த் தொகுதியைச் ‘செய்’ என்றும் மிளகாய், கத்தரி முதலிய செடித்தொகுதியைத் ‘தோட்டம்’ என்றும் மா, தென்னை முதலிய மரத்தொகுதியைத் ‘தோப்பு’ என்றும் முல்லை, குறிஞ்சியில் உள்ள நிலத் தொகுதியைக் ‘காடு’ என்றும் மரமடர்ந்த இயற்கைத் தோப்பினைச் ‘சோலை’ என்றும் பாதுகாக்கப்படும் சோலையைக் ‘கா’ என்றும் கடற்கரைச் சோலையைக் ‘கானல்’ என்றும் மக்கள் வசிக்காத காட்டை ‘வனம்’ என்றும் புதுக்கொல்லையை ‘இதை’ என்றும் பழங்கொல்லையைச் ‘சுதை’ என்றும் நன்கு பண்படுத்தப்பட்ட நிலத்தை ‘நன்செய்’ என்றும் ஓரளவு பண்படுத்தப்பட்ட நிலத்தைப் ‘புன்செய்’ என்றும் பாழ்நிலத்தைக் ‘கரம்பு’ அல்லது ‘களரி’  என்றும் விளையா நிலத்தைக் களர் அல்லது சவர்  என்றும் அனைத்தும் உண்டாகும் நன்னிலம் உறாவரை  என்றும் முல்லை நிலம்-புறவு;  வான்மழையை எதிர்நோக்கியுள்ள விளைநிலம்-வானாவாரி (மானாவாரி என்பது சிதைந்த வழக்கு); மேட்டு நிலம் – மிசை;   பள்ளமான நிலம்-அவல்; அரசிற்குரிய பண்படுத்தப்பட்ட நிலம்-புறம்போக்கு;  உணவிற்கு விடப்படும் வரிவிதிக்கப் பெறா நிலம்-அடிசிற்புறம்;  பயிர்  செய்யாது புல், பூண்டு முளைத்துக் கிடக்கும் நிலம்-தரிசு;   சிவந்த நிலம்- சிவல்;   களிமண் நிலம்-கரிசல்;  சரள் நிலம்-முரம்பு;     நன்செய் தொடர்ந்து விளையும் நிலம்-வயல்;  போரடிக்கும் களமுள்ள வயல்-கழனி;  பழைமையான வயல்-பழனம்; நீர் நிறைந்த பள்ளமான வயல்- பண்ணை;   சேறு மிகுந்த வயல் – செறு;   என்பன போன்றும் உள்ள சொல்லாட்சி நிலத்திணையியலில் நாம் கொண்டுள்ள சிறப்பை உணர்த்தும்.
    இவ்வாறு துறைதோறும் துறைதோறும் நாம் ஆராய்ந்தால் அருந்தமிழ்ச் சொற்களின் அறிவியல் சிறப்பை நன்கு உணரலாம். இவற்றை யெல்லாம் வெளிக் கொணரவும் பரப்பவும், நாம் நம் மொழியின் சிறப்பை உணர்ந்து இனியேனும் அதனைப் பேணவும் வேண்டும்.
  அருந்தமிழ்ச் சொற்களின் அறிவியல் தன்மைகளை உணரும் நாம், அறிவியலையும் தமிழில் பயின்றால்தானே  தலைநிமிர்ந்து வாழ இயலும்! தலைசிறந்து திகழ இயலும்!
இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்
[குறிப்பு;:  பத்தாண்டுகளுக்கு முன்னர் எழுதி தமிழோசை நாளிதழில் வெளிவந்த கட்டுரை. இதன் விரிவைத் தமிழ்ப்பல்கலைக்கழகத்திலும்  உரையாற்றியுள்ளேன்.]

Followers

Blog Archive